• Dog Rescue Team!
  • Goed gesocialiseerde zwerfhonden!
  • Vrienden voor het leven!
Filosdogrescue » Selly's blog » Honden en katten; de beste maatjes! (en mandjes...)

Honden en katten; de beste maatjes! (en mandjes...)

Gepubliceerd op 10 januari 2021 om 14:14

 

Ik zit achter mijn computer en kijk naar mijn lege scherm.

Poes nummer 1 ligt naast mijn benen in het mandje welke eigenlijk bedoeld is voor een pupje die net even extra aandacht nodig heeft.

Het pupje zelf ligt er 20 cm naast.

Naast mijn toetsenbord ligt poes nummer 2, die weigert ergens anders te liggen, of ze nu een ordner op haar staart krijgt of dat ik haar opzij schuif, elke keer weer kijkt ze me aan alsof ik eigenlijk ergens anders moet werken.

Poes nummer 3 kijkt me ook aan.

Hij zit buiten en is verontwaardigd dat ik hem er niet in laat.

Hij heeft blaasontsteking en weigert zijn plasjes op de kattenbak te doen. Dus mijn wasmachine maakt nu overuren met dekens, kussens en pantoffels die hij inmiddels al heeft ‘bewaterd’. Tot de antibiotica zijn werk doet moet onze prachtige grote rode kater even buiten blijven.

In de verte hoor ik de pups plotseling uit alle macht blaffen.

De een nog harder dan de ander.

Hun blaf herken ik als geen ander.

Dit is geen speelse blaf, geen waarschuwingsblaf, geen aandachtsblaf, maar ruzieblaf. Dus schuif ik snel mijn bureaustoel achteruit en loop naar buiten met poes 1 en poes 2 in mijn kielzog. Met drie grote sprongen ben ik bij de muur van de boomgaard en speuren mijn ogen de tuin af naar de reden van de ruzie.

Ik fluit snel mijn bekende fluitje en in een klap zijn ze stil.

De ruziemakers lopen elk een andere kant op en het speeltje laten ze elk voor wat het is.

Na een praatje met de herrieschoppers keer ik weer terug naar mijn kantoor.

Poes 3 sluipt me stilletjes achterna.

Bij terugkomst in mijn kantoor ligt de pup heerlijk languit te slapen en stond Poes 1 een beetje vreemd te kijken alvorens ze haar vette achterste tussen het pupje en de mand duwde.

Dit trucje had ze eerder gedaan.

De aanhouder wint en het puppenkind zal uiteindelijk het hazenpad kiezen.

Poes 2 springt behendig weer op het bureau en veroorzaakt een ;lkdf0a9834klu0 op mijn scherm met haar achterpoten.

Poes 3 was slim, volgde me niet naar het kantoor maar verdween onder de tafel op een van de eetkamerstoelen.

De poezen horen erbij.

Elke pupje wordt geconfronteerd met onze poezen. De één is minder geïnteresseerd dan de ander. Een extreem geïnteresseerd pupje wordt op zijn plaats gewezen met een ferme tik van Poes 1, 2 of 3. Waarbij hij vaak jankend met de staart tussen de benen wegrent en de poezen van een veilige afstand bekijkt.

Poes 3 is onze rode kater en soms terug te vinden op de puppy foto’s.

Hij weegt inmiddels meer dan 10 kilo en is niet bang.

Ik zou hem eerder arrogant noemen.

Omdat ik bloed in zijn plas ontdekte kwam hij gezellig mee tijdens een van onze bezoekjes bij de dierenarts.

Poes 3 houdt niet van benches.

Hij klaagt, jankt en schreeuwt net zolang tot hij er weer uit mag.

Terwijl hij (serieus) ondersteboven bezig was aan zijn harde klaagzang met zijn voorpoten door het deurtje gestrekt, opende de dierenarts (die een enorme fan is van onze grote reus) het hokje en bevrijdde hem uit zijn benarde positie.

Poes 3 was hem dankbaar en gaf hem kopjes.

De pup die op dat moment ook op de behandeltafel stond kreeg ook kopjes.

Inmiddels stond Poes 3 weer op de grond en kregen de benen van de assistent, de behandeltafel, een doos.. alles kreeg kopjes.

En terwijl wij een castratie uitvoerden op een hond, liep poes 3 stoer door de praktijk.

Elke 5 seconden liet hij een goedkeurende ‘Mauw!’ horen en duwde hij zijn enorme kop ergens tegenaan.

Na 45 minuten en 540 mauwen verder, was het tijd om naar huis te gaan.

Maar poes 3 dacht daar heel anders over.

Als een heus kind hield hij zich aan de opening van de bench vast om maar niet naar binnen te hoeven. Met zijn twee achterpoten deed hij nog net geen spagaat en veerde net zo makkelijk weer uit de bench als wij hem erin stopten.

Na een korte worsteling gaf hij zich gewonnen en sloten we het deurtje.

‘So, big guy’ zei de dierenarts terwijl we de kattenharen van ons af klopten ‘you can continue your song now’.

Met een lange MAAAAAAUW antwoordde Poes 3.

Op de terugweg naar huis heb ik zeker nog 372 mauwen moeten aanhoren.

Alice Cooper op vol volume uit de speakers van de auto lostte weinig op.

Poes 3 versloeg Dhr Cooper met gemak.

Eenmaal thuis gekomen verloste ik Poes 3 van zijn gevangenschap en verontwaardigd maar trots liep hij weg. En langgerekte MAAAUW over zijn schouder was mijn bedankje.

Toen ik weer plaats nam achter mijn bureau, verscheen Poes 3 weer voor het raam.

Hij heeft daar de rest van de middag gezeten.

Uiteraard met zijn rug naar me toe.

Volgende week gaan we terug voor controle.

I can’t wait


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.