• Dog Rescue Team!
  • Goed gesocialiseerde zwerfhonden!
  • Vrienden voor het leven!
Filosdogrescue » Selly's blog » Een echte Valentijnsverassing!

Een echte Valentijnsverassing!

Gepubliceerd op 15 februari 2020 om 15:50

Ze wilde niet meewerken, het kleine witte hondje.

Vies van de modder en nat van de regen rende ze van struik naar struik om te ontsnappen aan die vreselijke mensen die achter haar aan zaten.

Met haar staart die tussen haar poten en haar oortjes plat, wachtte ze bibberend af of ze haar zagen en wanneer ze te dichtbij kwamen, rende ze snel terug naar de andere struik.

Het bleek bijna een onmogelijke taak, het vangen van dit zwervertje.

Een prachtig wit hondje, maximaal 10 kilo, overduidelijk achtergelaten door toeristen die in de weekend of tijdens de zomer in hun zomerhuisje verblijven.

Maar wat het kleintje niet wist was dat die vreselijke mensen achter haar aan zaten met een reden.

Ze hadden heerlijk ruikend voer meegebracht en ze was zo hongerig!

Maar zelfs het lekkerste voer kon haar er niet toe zetten om dichterbij te komen.

Angstig piepte en jankte ze zo hard ze kon.

Maar na een paar uur van rennen en verstoppen gaf ze zich uiteindelijk gewonnen.

De mensen pakten haar op en stopten haar in een grote kooi.

Ze kon niets anders doen dan zich oprollen en angstig afwachten....

 

Met een grote, warme kop koffie in hun handen ploften de vrijwilligsters van de plaatselijke dierenvereniging in hun stoel. Ze waren doorweekt van de regen en dood op.

Het was inmiddels donker geworden en de meeste mensen zaten al lekker achter de televisie met hun benen gestrekt terwijl zij met zaklampen, hondenvoer en een kooi gewapend over het strand liepen om een hondje te vangen.

Maar het hondje wilde niet meewerken en uren ploegden ze door het mulle, witte zand.

Het beestje kermde en piepte het uit maar weigerde mee te werken.

Een intense klus maar van ophouden wilden ze niet weten en met succes!

Het beestje zat nu warm voor de haard in een kooi bij te komen van het avontuur.

Morgenochtend hadden ze een afspraak bij de dierenarts en zou ze worden gesteriliseerd.

Eenmaal bij gekomen, nagekeken en gevaccineerd moesten ze een gouden mandje voor haar proberen te vinden.

 

Die nacht was het hondje onrustig en piepte ze af en toe.

Maar hondjes die uit de voor hun vertrouwde omgeving komen, zijn vaak de eerste dagen onrustig en piepen en blaffen hoort er helemaal bij.

Maar al snel werd het stil en sliep ze.

Opgekruld, warm, veilig.

 

Met een grote bak met gekookte kippenlevertjes, gemixt met bruin brood liep Marijke naar de kooi. Ze was doodmoe, de nacht was te kort geweest en vandaag had ze een druk programma.

De koffie pruttelde op de achtergrond, maar eerst moest het hondje verzorgd worden.

Ze trok de deken langzaam van de kooi weg en sloeg een kreet uit van verbazing.

Het witte hondje keek haar verbaasd aan, terwijl ze haar kopje beschermd over haar buik boog.

Drie kleine pupjes lagen heerlijk warm te slapen tegen haar buik aan.

Hun maagjes vol van de moedermelk.

Ze waren prachtig!

Schoongelikt door mama met vier kleine pootjes, twee kleine oortjes en hun oogjes nog toe.

En dan komt dat moment dat alle puzzelstukjes op hun plek vielen.

Ze wilde niet gevangen worden omdat ze waarschijnlijk al weeen had en haar nest had voorbereid. Ergens in het zand, onder een struik of in een doos, wie zal het zeggen.

Ook het gepiep en het onrustige gedrag was nu verklaarbaar.

Maar in plaats van een koud hol, kreeg ze een warme haard om haar puppenkinderen te wereld te brengen!

 

De kreet van Marijke deed haar man snel naar binnen rennen en geschrokken vroeg hij wat er aan de hand was, maar toen hij een blik wierp in de kooi waren er weinig woorden meer nodig.

'Dus nu moeten we 4 gouden mandjes zoeken' fluisterde Marijke en samen zaten ze stilletjes te kijken naar de kleintjes en hun mama, die vanaf nu Valentina heet! 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.