• Dog Rescue Team!
  • Goed gesocialiseerde zwerfhonden!
  • Vrienden voor het leven!
Filosdogrescue » Selly's blog » Een schrijnende Rescue-actie.

Een schrijnende Rescue-actie.

Gepubliceerd op 20 april 2021 om 10:15

Bij rescue denk je al snel aan sterk vermagerde honden, vol ziektes en vol problemen.

Maar niets is minder waar.

Natuurlijk hebben wij vaak te maken met dit soort schrijnende gevallen, vooral wanneer de beesten diep in de bergen worden achter gelaten, je kan er dan moeilijk bij en voor wij op de hoogte worden gebracht hebben de beestjes vaak al weken lang rond gedwaald.

Maar deze keer hadden we een hele bijzondere rescue.

Er werd een noodkreet gedaan voor hulp.

Of we wilden helpen om een nieuw huisje te zoeken voor een paar prachtige poezen.

Natuurlijk wilden wij wel helpen, maar de vraag waarom ze een nieuw huisje zocht, deed ons kippenvel bezorgen.

Samen met een vrijwilligster reed ik naar het desbetreffende huis en trof een jonge vrouw aan.

Ze stond op haar kleine terrasje dat grensde aan haar voordeur.

Menige poezenkinderen streelden haar benen met hun prachtige staarten hoog in de lucht.

De vrouw oogde warm en vriendelijk en verzocht ons naar binnen te komen.

Een klein, maar gezellig huis met hier en daar een mooie lapjespoes, een rode kater en een poes met een scheef kopje.

Ze zag me kijken en vertelde direct waarom zijn kopje scheef was.

Hij had een ‘stroke’ gehad en zal de rest van zijn leven een hangoortje hebben en een beetje scheef de wereld inkijken.

Maar dat hield hem er niet van om vriendelijk op ons af te tippelen en talloze kopjes te geven.

 

We bekeken de betreffende lapjespoezen waar ze een nieuw huisje voor zocht en checkten het vaccinatieboekje. 

Ze had, in tegenstelling tot vele andere Griekse katteneigenaren, haar poezen keurig laten vaccineren en zelfs gechipt!

Ze zagen er allemaal prachtig uit. 

Een mooie vacht, niet te dun maar zeker niet te dik.

En vriendelijk.

Toen we ons kattenmandje tevoorschijn haalden, vlogen de poezen van de bank af en verstopten zich in het huisje.

Alsof ze aanvoelden wat er komen ging.

Zo kropen we op handen en voeten door het appartementje om haar harige viervoetertjes te zoeken.

Ik zelf vond er eentje onder de bank en poezenkind 2 had de badkamer uitgekozen als safety-zone.

Of we liggen op onze buik in de berm of we kruipen door wild vreemde appartementen.

Het hoort er allemaal bij.

Na een fikse worsteling (de kleine Ninja’s hebben zich in allerlei posities gemanoeuvreerd om maar vooral niet in de reistas te hoeven), konden we het deurtje dichtritsen en zaten de boefjes gevangen.

 

Ik veegde het haar uit mijn ogen en keek naar de jonge vrouw.

Dikke tranen rolden over haar wangen.

‘I can’t do it anymore. I love them so, so much, but it’s too difficult’

Kippenvel kroop als een langzame slak over mijn armen, ik liep naar haar toe en gaf haar een voorzichtige knuffel.

‘Please, send me pictures…’ smeekte ze me.

‘Please, make sure they are safe…’

Ze zakte op haar sofa neer en sloeg haar handen voor haar ogen.

Nadat ik haar had verzekerd dat het echt helemaal goed gaat komen met haar poezen en dat we haar andere 2 poezels ook zullen proberen te plaatsen, namen we afscheid van elkaar en reden we met haar miauwende meisjes de straat uit.

 

De reden dat deze vrouw afstand deed van haar poezen is omdat ze de ziekte ALS heeft.

Wetend dat ze binnenkort niet meer in staat is om voor haar beestjes te zorgen, zoekt ze voor ieder van hun een nieuw huisje.

 

Nadat ik dit verhaal heb uitgewerkt, staar ik naar buiten.

Onze prachtige reus Gijs rolt in het natte gras terwijl Marouli, de rode kater hem van een afstandje bekijkt.

Oude Muppet ligt aan mijn voeten en kleine Karamela doet nog een extra dutje in haar hokje.

Het idee alleen al dat ik afscheid zou moeten nemen van al mijn beestjes doet mijn hart breken.

Ik aai kleine Purrr over haar kopje en ze duwt op haar beurt haar kopje tegen mijn kin.

Ook dit is rescue-werk.

Niet alleen de dieren moet een plekje krijgen, maar mijn emoties ook.

Volgende maand zal ik haar laatste twee poezels ophalen en misschien wil ze een keertje komen kijken in ons puppenparadijs.

Misschien.

Nu het nog kan….


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.