• Dog Rescue Team!
  • Goed gesocialiseerde zwerfhonden!
  • Vrienden voor het leven!
Filosdogrescue » Selly's blog » Een adoptie om nooit te vergeten!

Een adoptie om nooit te vergeten!

Gepubliceerd op 22 maart 2021 om 20:13

Nietsvermoedend stonden wij bij de incheck balie om de pups in te checken, samen met hun adoptant.

Het was te vroeg in de ochtend en mijn brein was nog niet wakker.

Terwijl de hele papierwinkel naar de niet zo vriendelijke stewardess werd geschoven, knielde ik op mijn knieen voor de hondjes neer.

Ik priemde mijn vinger tussen het traliewerk van de benches door en kreeg nog een laatste lik.

Een boink boink boink werd geproduceerd door het wiebelen van een blije staart.

'Uh.. Selly?'

Ik werd uit mijn gedachten weggetrokken en kwam zo stijf als een bevroren frikandel weer omhoog.

De stewardess vertelde me verveeld dat onze adoptant niet met de honden terug kon vliegen, omdat de plaats van de honden niet geboekt was.

'Natuurlijk wel!' reageerde ik verontwaardigd en begon driftig in mijn mobiel tussen al mijn mails de bevestiging van het ticket te zoeken.

Mijn brein kreeg een adrenalinestoot en werkte op volle toeren.

Terwijl ik aan het scrollen was, bedacht mijn brein een plan B, C en D.

Of we trouwens even aan de kant wilden gaan, want ze wilden graag door met het inchecken van de andere passagiers.

Ik keek door mijn wimpers richting de adoptant en zag dat er een lichte paniek in haar ogen verscheen.

'Het gaat allemaal goed komen', mompelde ik tegen haar 'no worries' en vervloekte mijn telefoon omdat ik zo gauw niets kon vinden.

Ondertussen werd er driftig gebeld door een hulpstewardess naar Aegean Air wat ze voor ons konden betekenen.

Maar er was geen plaats meer in het vliegtuig, het was een feit.

De adoptant kon niet met de honden vliegen.

Terwijl mijn vriendin in het rap Grieks een discussie aanging met mevrouw de hulpstewardess, stootte ik de adoptant aan.

'Dat wordt een korte vakantie in Griekenland', knipoogde ik naar haar 'want zonder hondjes ga je natuurlijk niet terug naar Nederland'.

Ik herinner me nog levendig dat haar ogen twee maatjes groter werden dan ze al waren.

Om haar een beetje op haar gemakt te stellen meldde ik haar dat ze een eigen slaapkamer had, met badkamer en terras en dat ze de komende dagen met haar hondje kon spelen in de Griekse zon.

 

Inmiddels was zowel het Griekse thuisfront als het Nederlandse thuisfront druk aan het werk.

Een nieuwe vlucht werd gezocht en ondertussen werd Aegean Air door mijn wederhelft met hun neus op de feiten gedrukt.

Wij hadden wel degelijk een plekje voor de honden gereserveerd, maar Aegean Air had deze niet in het bestand ingevoerd.

En wanneer je telefonisch een ticket boekt bij AA, dan wordt dit gesprek opgenomen!

Zo dan!

Of ze het even terug wilden luisteren om dit te kunnen bevestigen!

In gedachten gaf ik een high five aan mijn man, welke zijn brein overduidelijk wel wakker was.

 

Maar inmiddels hadden we alle benches weer ontdaan van de schroefjes en clipjes en propten we de benches, honden, adoptant, vriendin en mezelf in het bestelwagentje dat we die dag te leen hadden.

Nadat we een poosje onderweg waren, ging mijn telefoon en brulde mijn man in mijn oor: 'Turn around! Now! Aegean Air admitted it's their mistake and she can fly with dogs! They will arrange it now!'

Ik keek op het kleine klokje in het dashboard en zei nuchter dat we zeker nog een half uur nodig hadden voor we terug bij de checkin zouden zijn.

De benches moesten inmiddels weer in elkaar geschroefd worden, hondjes moesten er weer in gehesen worden etc etc.

En over 15 minuten zou het vliegtuig vertrekken.

 

Toen we na 2 uur hobbelen en stoten weer door de hekken reden van ons (puppen)paradijs, sloeg de vermoeidheid toe.

Ik opende de achterklep van de auto en de hondjes sprongen vrolijk uit de auto en renden de tuin in.

Niet wetend waar ze geweest waren of wat er aan de hand was.

Vrolijk blaffen renden ze op de andere honden af.

Alsof ze wilden vertellen dat ze een kleine wereldreis hadden gemaakt.

 

Diezelfde avond werd er druk naar een nieuwe ticket gezocht en zou onze gast twee dagen later alsnog terug vliegen MET de hondjes.

Het was me een avontuur wel.

Waar wij wel gewend zijn aan oplossingen bedenken en actie ondernemen in moeilijke omstandigheden, ben ik me bewust van het feit dat onze adoptant wel een paar dagen nodig had om dit avontuur te verwerken.

Ondanks onze wandeling in het Griekse zonnetje met alle pups, ondanks de Ouzo diezelfde avond en ondanks het lekkere eten dat we op tafel toverden zal dit zeker weten een adoptie zijn om nooit te vergeten!


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.