• Dog Rescue Team!
  • Goed gesocialiseerde zwerfhonden!
  • Vrienden voor het leven!
Filosdogrescue » Selly's blog » Kerst bij Filos Dog Rescue

Kerst bij Filos Dog Rescue

Gepubliceerd op 25 december 2020 om 17:37

Kerst bij Filos Dog Rescue.

 

Terwijl de meeste mensen aan een wandeling in het bos begonnen, hun kerststol gezamelijk opaten of aanschoven aan het kerstdiner, ging bij ons de telefoon.

Er waren pupjes gesignaleerd op de vuilstort.

Een stuk of vijf.

Ik haalde mijn handen eens door mijn haar en keek om me heen.

Mijn man was druk aan het klussen en verzonken in zijn eigen wereld.

Ik was net terug uit het bos met de grote puppen en de kleintjes dartelden om mijn benen heen.

Alles had gegeten, gedronken en was voorzien.

Snel belde ik mijn vriendin Xara op met de vraag of ze haar kerstdiner wilde onderbreken voor een noodgeval.

‘Let’s go to the rescue!!’ riep ik door de telefoon.

Dertig minuten later zaten we samen in de auto.

Een doos met vaccinaties, een paar sterke handschoenen en een dosis goede wil was het enige wat we meenamen.

 

De zoektocht begon.

Langzaam reden we het terrein op van de vuilstort.

De meeuwen schreeuwden hoog in de lucht en hier en daar schoot een zwerfhond de struiken in.

We daalden de rotsen af en fluisterden elkaar toe, onze ogen gericht op elke uitstekende steen of elke beweging en onze oren gespitst.

Plotseling zagen we ze zitten.

Vijf prachtige kleine beertjes.

Verbaasd keken ze ons aan terwijl wij doodstil bleven staan.

Langzaam schoof ik weg van Xara om zo de kans te vergroten dat we de kleintjes konden insluiten.

Maar ze waren sneller dan we dachten en elk pupje schoot een andere kant op.

We doken er op af als hongerige wolven en konden nog net een pupje grijpen voor het verdween onder de rotsen.

Hij schreeuwde het uit van de angst en ik hield hem stijf tegen me aan terwijl ik zacht tegen hem praatte.

Met het bange kleintje onder mijn arm zochten we elke steen, elke rots af naar de rest.

Ondertussen werd het donkerder, kouder en ongemakkelijker.

‘We have to go’ zei ik tegen Xara, maar ze weigerde het op te geven.

‘Let’s make one more round’ zei ze.

Ik kroop wat dieper in mijn hoodie en met kleine beer in mijn armen klommen we opnieuw via de rotsen naar beneden om onze zoektocht voort te zetten.

Maar zonder succes.

Met pijn in ons hart moesten we het opgeven en stapten onze auto weer in.

 

Kleine Gabriel is inmiddels gevaccineerd, getest op parvo, ontwormd en heeft zijn babybuikje volgegeten.

Hij snapt er allemaal nog niet heel erg veel van, heeft zich opgerold in een hoekje van de kamer en slaapt een diepe slaap.

Morgen is het tweede kerstdag.

We hebben inmiddels een heel team van meiden opgetrommeld en gaan een nieuwe poging wagen.

 

Misschien kunnen we kleine Gabriel herenigen met zijn familie in ons puppenparadijs.

Misschien wordt het een kerstverhaal met een happy ending.

Misschien….

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

noelle rizzato
6 maanden geleden

Lieve lieve Selly en vrienden van Filos, mijn hart is met jullie (ook betekent dat weinig voor nu) maar ik wou jullie toch mooie wensen sturen voor de feesten, en zeggen....2021.....ik en me moeder adopteren bij jullie, 2 kleinsjes met jullie, met jouw hulp voor de match....want jij bent een fee voor matchmaking dogs and famillies on earth!!!! We love you already, Noelle and Michelle